UPSC Mains பகுப்பாய்வு: வறுமை இப்போது கங்கைச் சமவெளி மாநிலங்களில் குவிகிறது – அடுத்த கட்டப் போராட்டம் உற்பத்தித்திறன் மிக்க வேளாண் அல்லாத வேலைவாய்ப்பே

3 நவம்பர் 2026 · தமிழ் பொருளாதாரம் & வங்கி

⬇ இந்தப் பகுப்பாய்வு – இலவச PDF பதிவிறக்கம்

Read this analysis in English →

பாடப் பகுதிகள்: பொருளாதாரம் · GS-III · UPSC Mains Analysis

செய்தியின் பின்னணி (Context)

2026 அக்டோபர் 30 அன்று செய்திகளில் வெளியான உலக வங்கியின் இந்தியாவுக்கான வறுமை மற்றும் சமத்துவக் குறிப்பு (Poverty and Equity Brief, 2026 அக்டோபர்), உலகிலேயே "மிக வேகமான வறுமைக் குறைவுகளில் ஒன்றை" இந்தியா பதிவு செய்துள்ளது என்கிறது. நாளொன்றுக்கு 3.00 அமெரிக்க டாலர் (2021 PPP) என்ற சர்வதேசக் கோட்டில் அளக்கப்படும் தீவிர வறுமை 2011-இல் 27.1%-இலிருந்து 2023-இல் 2.6% ஆகக் குறைந்தது. குறை-நடுத்தர வருமான நாடுகளுக்கான 4.20 டாலர் கோட்டில் வறுமை 57.7%-இலிருந்து 16.1% ஆகக் குறைந்தது; 2011–2023 காலத்தில் சுமார் 49.6 கோடி பேர் வறுமையிலிருந்து மீண்டனர் என்று வங்கி மதிப்பிடுகிறது. ஆனால் அதே குறிப்பு இரண்டு எச்சரிக்கைகளையும் தருகிறது. முதலாவது, வறுமை இப்போது புவியியல் ரீதியாகக் குவிந்துள்ளது: இந்தியாவின் ஏழைகளில் சுமார் 57% பேர் உத்தரப் பிரதேசம் முதல் மேற்கு வங்கம் வரை தொடர்ச்சியாக நீளும் பகுதியில் வாழ்கின்றனர். இரண்டாவது, 2017–2023 இடையே வேலைவாய்ப்பு சுமார் 13.4 கோடி அதிகரித்தாலும் உண்மை வருமானம் (real earnings) பெரிதாக மாறவில்லை; வேலை வளர்ச்சி உற்பத்தித்திறன் குறைந்த செயல்பாடுகளிலேயே குவிந்தது. எனவே கொள்கைக் கேள்வி மாறிவிட்டது – "வறுமையை எப்படிக் குறைப்பது" என்பதிலிருந்து "மீதமுள்ள ஏழைகள் வாழும் இடங்களில் சிறந்த வேலைகளை எப்படி உருவாக்குவது" என்பதற்கு.

அடிப்படைத் தகவல்கள் (Background): வறுமை எப்படி அளக்கப்படுகிறது?

அளவீடு	எதைக் காட்டுகிறது	சமீபத்திய நிலை
உலக வங்கியின் சர்வதேசக் கோடு – நாளொன்றுக்கு 3.00 டாலர் (2021 PPP); 2025 ஜூனில் 2.15 டாலருக்கு (2017 PPP) பதிலாக ஏற்கப்பட்டது	தீவிர வருமான/நுகர்வு வறுமை; நாடுகளுக்கு இடையே ஒப்பிடலாம்	27.1% (2011) → 2.6% (2023)
உலக வங்கியின் குறை-நடுத்தர வருமானக் கோடு – நாளொன்றுக்கு 4.20 டாலர்	இந்தியா போன்ற குறை-நடுத்தர வருமான நாட்டுக்கு அதிகப் பொருத்தமான கோடு	57.7% → 16.1%; 2026-இல் 14.2%, 2028-இல் 12.1% என மதிப்பீடு (தோராயக் கணிப்பு)
நிதி ஆயோக் தேசியப் பல்பரிமாண வறுமைக் குறியீடு (MPI) – சுகாதாரம், கல்வி, வாழ்க்கைத் தரம் தொடர்பான 12 குறிகாட்டிகள்	வருமானம் அல்ல, இல்லாமைகள் (deprivations)	29.17% (2013-14) → 11.28% (2022-23); சுமார் 24.82 கோடி பேர் மீண்டனர் (நிதி ஆயோக் விவாத அறிக்கை, 2024 ஜனவரி)
புள்ளியியல் அமைச்சகத்தின் (MoSPI) குடும்ப நுகர்வுச் செலவுக் கணக்கெடுப்பு (HCES) 2022-23, 2023-24	உலக வங்கி மதிப்பீடுகளுக்கான அடிப்படைத் தரவு	2023-24 சராசரி மாதாந்திரத் தனிநபர் நுகர்வு: கிராமம் ரூ.4,122, நகரம் ரூ.6,996; நுகர்வு ஏற்றத்தாழ்வு குறைந்தது (கிராமம் 0.237, நகரம் 0.284)

சமீபத்திய குறைவின் ஒரு பகுதி உண்மையான முன்னேற்றம் மட்டுமல்ல, மேம்பட்ட அளவீட்டு முறையின் (புதிய HCES வடிவமைப்பு) விளைவாகவும் இருக்கலாம் என்று குறிப்பே எச்சரிக்கிறது. எனவே மாணவர்கள் "வறுமை முடிந்துவிட்டது" என்று அல்ல, "அளவீட்டு எச்சரிக்கையுடன் கூடிய கூர்மையான குறைவு" என்றே எழுத வேண்டும்.

வறுமை ஏன் இப்போது ஒரு பிராந்தியப் பிரச்சினை?

• எண்ணிக்கை: ஏழை இந்தியர்களில் 100-இல் சுமார் 57 பேர் உத்தரப் பிரதேசம் முதல் மேற்கு வங்கம் வரையிலான பகுதியில் வாழ்கின்றனர். 2025 ஏப்ரல் குறிப்பின்படி, மக்கள்தொகை மிகுந்த ஐந்து மாநிலங்கள் – உத்தரப் பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, பீகார், மேற்கு வங்கம், மத்தியப் பிரதேசம் – 2011-12-இல் இந்தியாவின் தீவிர ஏழைகளில் 65% பேரைக் கொண்டிருந்தன.
• பல்பரிமாணத் தரவும் இதையே சொல்கிறது: நிதி ஆயோக்கின் 2023 குறியீட்டில் 2019-21 வறுமை விகிதம் பீகாரில் 33.76%, உத்தரப் பிரதேசத்தில் 22.93%, மத்தியப் பிரதேசத்தில் 20.63%; கேரளத்தில் 1%-க்கும் குறைவு, தென் மாநிலங்கள் அனைத்திலும் 10%-க்கும் குறைவு.
• இடைவெளி ஏன் நீடிக்கிறது: சிறு நிலங்களில் அதிக வேளாண் தொழிலாளர்கள், அதிகச் சார்பு விகிதம், பலவீனமான நகரமயமாக்கல், குறைவான உற்பத்தித் தொழில் தொகுப்புகள் (clusters). குறைந்த கல்வி, குறைந்த சொத்து, நிலையான வேலை வாய்ப்பு குறைவு, அதிகச் சார்பு விகிதம் கொண்ட குடும்பங்களிடையே வறுமை இப்போது குவிகிறது என்று உலக வங்கி குறிப்பிடுகிறது.
• முரண்பாடு: இதே மாநிலங்கள்தான் வறுமையிலிருந்து மிக அதிக எண்ணிக்கையில் மக்கள் மீண்டதையும் பதிவு செய்தன (நிதி ஆயோக்கின் 2013-14 முதல் 2022-23 மதிப்பீட்டில் உத்தரப் பிரதேசம் 5.94 கோடி, பீகார் 3.77 கோடி) – முன்னேற்றம் உண்மை; ஆனால் மீதமுள்ள ஏழைகளைச் சென்றடைவதே மிகக் கடினம்.

மையப் பகுப்பாய்வு: கட்டமைப்பு மாற்ற இடைவெளி (structural transformation gap)

பரிமாணம்	சான்று	பொருள்
வேளாண் சார்பு	2025-இல் இன்னும் சுமார் 43% தொழிலாளர்கள் வேளாண்மையில் (PLFS, 2025 நாட்காட்டி ஆண்டு)	உற்பத்தியில் சிறிய பங்கு தரும் ஒரு துறையை அதிகத் தொழிலாளர்கள் பகிர்கின்றனர் – ஒரு தொழிலாளருக்கான உற்பத்தி குறைவு
வேலையின் வகை	சுயதொழில் 56.2%, வழக்கமான ஊதிய/சம்பள வேலை 23.6%, தற்காலிகக் கூலி 20.2% (PLFS 2025)	பெரும்பாலான "வேலைகள்" சொந்தக் கணக்கு அல்லது குடும்ப வேலை; வருமானம் ஒழுங்கற்றது
அளவு vs தரம்	13.4 கோடி கூடுதல் வேலைகள் (2017–2023), பெரும்பாலும் கிராமப்புறப் பெண்கள் ஊதிய வேலைக்கு வந்ததால்; உண்மை வருமானம் பெரிதாக மாறவில்லை (உலக வங்கி)	குடும்பத்தில் அதிக வருமானம் ஈட்டுவோர் வறுமையைக் குறைத்தனர் – ஆனால் உற்பத்தித்திறன் உயராவிட்டால் இந்த வழி தேங்கிவிடும்
இளைஞர்	இளைஞர் வேலையின்மை FY26 முதல் காலாண்டு முதல் FY27 முதல் காலாண்டு வரை 14.6%-இலிருந்து 15.9% ஆக உயர்ந்தது; குறிப்பாகக் கிராமப்புற இளம் பெண்களிடையே (உலக வங்கி)	பின்தங்கிய மாநிலங்கள் இன்னும் வழங்காத வேளாண் அல்லாத வேலைகளைப் படித்த இளைஞர்கள் விரும்புகின்றனர்
நிறுவன அளவு	மிக அதிகமான குறு நிறுவனங்கள், மிகக் குறைந்த நடுத்தர நிறுவனங்கள் – "விடுபட்ட நடுத்தரம்" (missing middle)	சிறு நிறுவனங்கள் அரிதாகவே வளர்கின்றன; குறைந்த ஊதியம் தருகின்றன; முறைசாரா நிலையிலேயே நீடிக்கின்றன

வளர்ச்சிப் பொருளாதாரத்தில் இது லூயிஸ் மாதிரி (Lewis model) எனப்படுகிறது (டபிள்யூ. ஆர்தர் லூயிஸ், 1954): உற்பத்தித்திறன் குறைந்த வேளாண்மையிலிருந்து உற்பத்தித்திறன் அதிகமான "நவீன" துறைக்கு உபரித் தொழிலாளர்களை நகர்த்துவதன் மூலம் ஒரு நாடு வளர்கிறது. பல தசாப்தங்களாக இந்தியா தொழிலாளர்களை வேளாண்மையிலிருந்து வெளியேற்றியது; ஆனால் பெரும்பாலும் தொழிற்சாலைகளுக்கு அல்ல, கட்டுமானம், முறைசாராச் சேவைகளுக்கே. உபரித் தொழிலாளர்கள் இன்னும் உள்வாங்கப்படவில்லை என்பதையே மாறாத உண்மை வருமானம் காட்டுகிறது.

நடைமுறையில் உள்ள கொள்கைகள்

• உற்பத்தித் துறை ஊக்கம்: 14 துறைகளுக்கான உற்பத்தி இணைப்பு ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டங்கள் (ஒதுக்கீடு சுமார் ரூ.1.97 லட்சம் கோடி) – பெரும்பாலும் மூலதன, தொழில்நுட்பச் செறிவு மிக்கவை; எனவே தேவையோடு ஒப்பிடும்போது வேலை உருவாக்கம் மிதமானது.
• பணியமர்த்தல் ஊக்கம்: பிரதமரின் விக்சித் பாரத் ரோஸ்கார் யோஜனா (ELI திட்டம்) – 2025 ஜூலை 1 அன்று ஒப்புதல்; ஒதுக்கீடு ரூ.99,446 கோடி; 2025 ஆகஸ்ட் 1 முதல் 2027 ஜூலை 31 வரை 3.5 கோடிக்கும் மேற்பட்ட வேலைகள் இலக்கு; முதன்முறை ஊழியர்களுக்கு ரூ.15,000 வரை; உற்பத்தித் துறைக்குச் சிறப்புக் கவனம்.
• தொழிலாளர் சீர்திருத்தம்: 29 மத்தியச் சட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கும் நான்கு தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்புகள் (Labour Codes) 2025 நவம்பர் 21 முதல் நடைமுறைக்கு வந்தன – இணக்கத்தை எளிதாக்கவும், கிக் (gig), தளத் தொழிலாளர்களுக்குச் சமூகப் பாதுகாப்பை நீட்டிக்கவும்.
• திறன்: திறன் இந்தியா / PMKVY 4.0 – குறுகிய காலப் பயிற்சி; பயிற்சிக்குப் பின் வேலை வாய்ப்பும் ஊதியமும் தொடர்ந்து இடைவெளியாக உள்ளன.
• கிராமப்புற வேளாண் அல்லாத வாழ்வாதாரம்: DAY-NRLM சுய உதவிக் குழுக்கள்; "லட்சாதிபதி சகோதரிகள்" (Lakhpati Didi) – ஆண்டுக் குடும்ப வருமானம் குறைந்தது ரூ.1 லட்சம் உள்ள சுய உதவிக் குழு உறுப்பினர்கள் – இலக்கை 3 கோடியிலிருந்து 6 கோடியாக 2026 ஆகஸ்ட் 15 சுதந்திர தின உரையில் பிரதமர் உயர்த்தினார். உணவுப் பதப்படுத்துதல் (PMFME), தொகுப்புத் திட்டங்கள் பண்ணைக்கு அருகிலேயே மதிப்புக் கூட்ட முயல்கின்றன.

சவால்கள்

• இடப் பொருத்தமின்மை: புதிய தொழிற்சாலைகளும் சேவைகளும் துறைமுகம், மின்சாரம், திறன் மிக்க தொழிலாளர், நகர உள்கட்டமைப்பு உள்ள மாநிலங்களுக்கே – பெரும்பாலும் தெற்கு, மேற்குக்கு – செல்கின்றன; ஏழைகளோ கிழக்கிலும் வடக்கிலும் உள்ளனர்.
• மூலதனச் செறிவு வளர்ச்சி: ஊக்கத் திட்டங்கள் மின்னணு, உயர் தொழில்நுட்பத் துறைகளுக்குச் சாதகமாக உள்ளன; இவை ஆடை, தோல், காலணி, உணவுப் பதப்படுத்துதலை விட ஒவ்வொரு ரூபாய் முதலீட்டுக்கும் குறைவான வேலைகளையே உருவாக்குகின்றன.
• பின்தங்கிய மாநிலங்களில் பலவீனமான நிர்வாகத் திறனும் நகரமயமாக்கலும்: நிலம், மின்சாரம், சரக்குப் போக்குவரத்து, தொழில் தொடங்கும் எளிமை.
• பெண்களின் வேலை: பெண் வேலைவாய்ப்பு உயர்வின் பெரும்பகுதி ஊதியமில்லாத அல்லது சுயதொழில் குடும்ப வேலை; பராமரிப்புச் சுமையும் பாதுகாப்பும் நடமாட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
• மாற்றாகும் இடம்பெயர்வு: வேலைக்காகத் தொழிலாளர்கள் தெற்கு, மேற்கு நோக்கி இடம்பெயர்கின்றனர்; ஆனால் எடுத்துச் செல்லக்கூடிய நலத்திட்டங்கள், வீடு, சமூகப் பாதுகாப்பு பின்தங்கியுள்ளன.

தீர்வு வழிகள் (Way forward)

1. இடம் சார்ந்த தொழில் கொள்கை (place-based industrial policy): கங்கைச் சமவெளி மாநிலங்களில் உழைப்புச் செறிவு மிக்க தொகுப்புகள் (ஜவுளி, காலணி, பொம்மை, உணவுப் பதப்படுத்துதல்) – தயார்நிலைத் தொழிற்பூங்காக்கள், உறுதியான மின்சாரம், கிழக்குத் துறைமுகங்களுடன் சரக்கு இணைப்பு.
2. விடுபட்ட நடுத்தரத்தை வளர்த்தல்: கடன் உத்தரவாதம், MSME-களுக்கு விரைவான பணம் செலுத்துதல், தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்பு விதிகளை மாநிலங்கள் எளிமையாக ஏற்றல் – சிறு நிறுவனங்கள் வளர்ந்து முறைசார் வேலை தர.
3. சிறு நகரங்களை வேலை மையங்களாக்குதல்: 1–5 லட்சம் மக்கள்தொகை கொண்ட நகரங்களில் முதலீடு – நீண்ட இடம்பெயர்வின்றிக் கிராமப்புறத் தொழிலாளர்கள் வேளாண் அல்லாத வேலை பெற.
4. வேலையளிப்போருடன் இணைந்த திறன் பயிற்சி: சான்றிதழ் மட்டுமல்ல – வேலை, ஊதிய விளைவுகளுடன் கூடிய தொழிற்பழகுநர் (apprenticeship) பயிற்சி.
5. வேளாண் உற்பத்தித்திறனையும் சேர்த்து உயர்த்துதல்: பால், மீன்வளம், தோட்டக்கலைக்குப் பன்முகப்படுத்தல், உழவர் உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்கள் (FPO) வழி மதிப்புச் சங்கிலிகள் – இவை தொழிலாளர்களை விடுவித்து வருமானத்தை உயர்த்தும்.
6. முக்கியமானதை அளத்தல்: வறுமை விகிதத்தை மட்டுமல்ல, மாநில வாரியாக உண்மை வருமானத்தையும் உற்பத்தித்திறனையும் கண்காணித்தல்.

Mains மாதிரி வினா

விடை எழுதும் வடிவம்: முன்னுரை – உலக வங்கி 2026 அக்டோபர் குறிப்பு: தீவிர வறுமை 27.1% → 2.6% (2011–2023) · உடல் – (அ) அளவீடு: 3.00, 4.20 டாலர் கோடுகள், நிதி ஆயோக் MPI, HCES, எச்சரிக்கையுடன்; (ஆ) பிராந்தியக் குவிப்பு: உ.பி.–மேற்கு வங்கப் பகுதியில் 57%, மாநில வாரி MPI; (இ) வேலையின் தரம்: வேளாண்மையில் 43%, சுயதொழில் 56.2%, மாறாத உண்மை வருமானம், இளைஞர் வேலையின்மை; (ஈ) கொள்கைகள்: PLI, ELI, தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்புகள், லட்சாதிபதி சகோதரி · தீர்வு வழிகள் – இடம் சார்ந்த தொழில் கொள்கை, விடுபட்ட நடுத்தரம், சிறு நகரங்கள் · முடிவுரை – "ஆசிரியர் பார்வை" வரி.

Prelims குறிப்புகள்

• உலக வங்கியின் சர்வதேச வறுமைக் கோடு: 2025 ஜூன் முதல் நாளொன்றுக்கு 3.00 டாலர் (2021 PPP); குறை-நடுத்தர வருமானக் கோடு 4.20 டாலர்; உயர்-நடுத்தர வருமானக் கோடு 8.30 டாலர்.
• நிதி ஆயோக் தேசிய MPI – சுகாதாரம், கல்வி, வாழ்க்கைத் தரம் ஆகியவற்றில் 12 குறிகாட்டிகள் (அல்கைர்–ஃபாஸ்டர் முறை; UNDP, OPHI ஆதரவுடன்).
• HCES 2023-24 (MoSPI): சராசரி மாதாந்திரத் தனிநபர் நுகர்வுச் செலவு (MPCE) – கிராமம் ரூ.4,122, நகரம் ரூ.6,996.
• PLFS வருடாந்திர அறிக்கை 2025 – நாட்காட்டி ஆண்டை (2025 ஜனவரி–டிசம்பர்) உள்ளடக்கியது; 2026 மார்ச் 27 அன்று வெளியீடு: வேலையின்மை விகிதம் (15+) 3.1%, தொழிலாளர் சக்தி பங்கேற்பு விகிதம் (LFPR) 59.3%.
• லட்சாதிபதி சகோதரி: ஆண்டுக் குடும்ப வருமானம் குறைந்தது ரூ.1 லட்சம் ஈட்டும் சுய உதவிக் குழு உறுப்பினர் (DAY-NRLM).

ஆதாரங்கள்: உலக வங்கி, இந்தியாவுக்கான வறுமை மற்றும் சமத்துவக் குறிப்பு (2026 அக்டோபர்) – ANI/Republic, Outlook, Swarajya, The Pioneer செய்திகள் (2026 அக்டோபர் 30); உலக வங்கியின் 2025 ஏப்ரல் குறிப்பு (PIB, 2025 ஏப்ரல் 26); நிதி ஆயோக் தேசிய MPI 2023 (UNDP, அகில இந்திய வானொலிச் செய்திகள்), 2024 ஜனவரி விவாத அறிக்கை (PTI/The Week); MoSPI HCES 2023-24 (PIB தகவல் தாள், ETV Bharat); MoSPI PLFS வருடாந்திர அறிக்கை 2025 செய்திக் குறிப்பு (PIB, 2026 மார்ச் 27), SBI ஆய்வு; PLI குறித்து PIB; ELI திட்டம் குறித்து PIB/தொழிலாளர் அமைச்சகம்; தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்பு அறிவிக்கைகள் (EY, DLA Piper); லட்சாதிபதி சகோதரி குறித்த செய்திகள் (YourStory, அகில இந்திய வானொலிச் செய்திகள்). Shanmugam IAS Academy-இன் சொந்தப் பகுப்பாய்வு.

TNPSC Achievers